Kristi obsługiwała bogatą parę w klasie biznes, którzy byli bardzo czułi wobec siebie. Następnego dnia była wstrząśnięta, gdy odkryła, że ten sam mężczyzna jest zaręczony z jej matką. Kristi wiedziała, że musi coś zrobić, ale nie miała pojęcia, co tak naprawdę zaraz uwolni.
Wysoko nad chmurami, w części klasy biznes na pokładzie samolotu, Kristi, w swojej eleganckiej mundurze stewardesy, szła przejściem z wyćwiczoną gracją.
Zatrzymała się obok pary, która przycupnęła przy oknie, zanurzona w swoim prywatnym świecie. Mężczyzna, w starannie skrojonym garniturze, wręczył kobiecie małe aksamitne pudełeczko, a jej oczy zabłysły jak 4 lipca.
Kiedy je otworzył, delikatna naszyjnik błyszczał, a kamienie rozpraszały pryzmatyczne kolory na ich siedzeniach. Oczy Kristi rozszerzyły się, a ona na chwilę przerwała swoją rundę.
„Mogę, moja przepiękna Isabello?” – wyszeptał mężczyzna do swojej towarzyszki, a jego głos zabarwiła ekscytacja. Kobieta skinęła głową, zarumieniona, i uniosła włosy, by mógł zapiąć naszyjnik.
„To piękny odcień szminki” – powiedziała kobieta, zwracając się ciepłym uśmiechem do Kristi.
Zmieszana i poruszona Kristi dotknęła swoich ust. „Dziękuję, to mój ulubiony” – odpowiedziała, lekko się jąkając, przyłapana na podglądaniu.
Mężczyzna uśmiechnął się do Kristi, wręczając jej hojną napiwek. „Dziękuję za uczynienie tego lotu wyjątkowym” – powiedział szczerze.
„Cała przyjemność po mojej stronie. Miłej podróży razem” – odparła Kristi, a jej serce zadrżało, gdy odeszła, z radością pary wciąż w myślach.
Następnego dnia miała jedyny wolny dzień w weekend i obiecała odwiedzić swoją matkę. Po przyjeździe starsza kobieta złapała ją za rękę i przedstawiła Edwinowi, swojemu nowemu narzeczonemu.
Tyle że był to ten sam mężczyzna z samolotu, który wręczył innej, młodszej kobiecie piękny diamentowy naszyjnik. Kristi zamarła z szoku, ale szybko opanowała wyraz twarzy.
„Miło cię poznać, Kristi. Twoja matka tyle mi o tobie opowiadała” – powiedział Edwin gładko, wyciągając rękę, jakby nigdy wcześniej się nie spotkali.
„Miło mi również” – odpowiedziała ostrożnie, udając dla dobra matki.
Edwin przejął kuchnię, przygotowując posiłek z wprawą doświadczonego szefa kuchni. „To mój sposób na okazywanie troski” – wyjaśnił, z łatwością serwując dania.
Podczas kolacji Edwin opowiadał historie ze swoich podróży, ale odpowiadał wymijająco, gdy Kristi próbowała dowiedzieć się czegoś więcej o jego przeszłości.
To tylko pogorszyło sytuację, ale nie była pewna, co powiedzieć matce. Czy mogła się mylić co do niego?
Po kolacji Kristi postanowiła zabrać matkę na zewnątrz, mając nadzieję, że świeże powietrze oczyści jej umysł.
Chłodna bryza na tarasie była dokładnie tym, czego potrzebowała, zanim zada trudne pytania. „Mamo, co tak naprawdę wiesz o Edwinie?” – zapytała ostrożnie.
„Jest wspaniały. Miliarder, syn potentata diamentowego. Pokazał mi takie luksusowe życie” – odpowiedziała jej matka, a jej oczy lśniły. „Pobieramy się za kilka dni!”
„Mamo, wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale przysięgam, widziałam go niedawno w samolocie z inną kobietą. Teraz nagle jest z tobą i chce się żenić” – naciskała Kristi.
Matka zmarszczyła brwi. „Dlaczego kłamiesz? Nie możesz być szczęśliwa za mnie? Edwin mnie kocha. Po prostu nie chcesz, żebym była z innym mężczyzną po śmierci twojego ojca.”
„To nie tak! Czy jego szybkie działania nie wydają ci się dziwne?” – argumentowała Kristi.
„Dziwne? Nie, to romantyczne. Jesteś za młoda, by to zrozumieć. Edwin kieruje się miłością” – matka pokręciła głową.
Kristi westchnęła. „Mamo, proszę, przemyśl to. Może być oszustem. To, co robił w samolocie… jest jak Casanova.”
„Oszust? Kristi, to absurd. Edwin to dobry człowiek!” – broniła go matka.
„Po prostu nie chcę, żebyś straciła wszystko przez człowieka, którego ledwo znamy” – powiedziała Kristi, desperacko próbując, by matka ją zrozumiała.
W tym momencie pojawił się Edwin z drinkami w dłoni. „Panie, świętujmy” – powiedział radośnie, a matka Kristi na chwilę się oddaliła.
Kristi zmarszczyła brwi na Edwina i nie mogła dłużej się powstrzymać.
„Jak możesz manipulować uczuciami mojej matki?” – zażądała, ujawniając wszystko, co widziała na pokładzie samolotu.
Uśmiech Edwina zbladł. „Kristi, chcę tylko szczęścia twojej matki. Nie ma potrzeby wrogości.”
Parsknęła i wylała drinka na jego głowę. „Myślisz, że jesteś sprytny, ale widzę przez ciebie. Nie pozwolę ci skrzywdzić mojej matki” – oświadczyła stanowczo. „Jesteś oszustem!”
Matka pojawiła się, a jej oczy rozszerzyły się na widok kawałka pomarańczy wciąż ociekającego z twarzy Edwina. „Kristi, jak mogłaś? Edwin, tak mi przykro…”
Edwin uspokoił ją. „W porządku. Nie pozwólmy, by to zniszczyło nasz wieczór.”
Kristi zmarszczyła brwi, widząc, jak jej matka zajmuje się oszustem, i zdała sobie sprawę, że tej nocy nie ma szans na wygraną. Wiedziała jednak, że musi udowodnić prawdziwą naturę Edwina, by chronić swoją matkę.
To zajmie tylko trochę czasu.
Wtedy przypomniała sobie ważny szczegół z dnia lotu, kiedy widziała Edwina… i Isabellę.
Kristi krążyła przed biurem linii lotniczych, zbierając odwagę, zanim weszła do środka. Przy recepcji uśmiechnięta przedstawicielka powitała ją. „Dzień dobry! W czym mogę pomóc?”
„Muszę zobaczyć listę pasażerów z mojego ostatniego lotu. To ważne” – powiedziała Kristi, plącząc się w słowach.
„To poufne. Czy mogę zapytać, dlaczego jej potrzebujesz?” – zapytała przedstawicielka, marszcząc brwi.
Kristi próbowała ukryć nerwowość, mówiąc: „Pasażer zostawił coś cennego. Chcę pomóc to zwrócić.”
„W porządku, nie mogę pokazać listy, ale mogę pomóc, jeśli podasz więcej szczegółów” – odpowiedziała przedstawicielka, prowadząc Kristi do prywatnego biura.
Po zajęciu miejsca Kristi wyjaśniła, że pasażerka o imieniu Isabella zgubiła swoją biżuterię i mówiła o tym podczas wysiadania.
Przedstawicielka potwierdziła, że dział rzeczy znalezionych otrzymał zgłoszenie o zagubionym przedmiocie Isabelli i faktycznie znaleziono biżuterię.
„Czy mogłabym oddać to jej osobiście? Może to mieć większe znaczenie, jeśli zrobi to ktoś, kto był na pokładzie,” zapytała Kristi.
Po podpisaniu formularza zgody Kristi otrzymała biżuterię i dane kontaktowe Isabelli. Zadzwoniła do tajemniczej kobiety, umawiając się na spotkanie następnego dnia w holu hotelu.
Kristi podeszła do Isabelli, tej samej kobiety, z którą Edwin był tak czuły podczas jej ostatniego lotu, w pięknej hotelowej kawiarni i została natychmiast rozpoznana.
„Byłaś stewardesą podczas mojego ostatniego lotu, prawda?” zapytała Isabella z zaskoczeniem.
„Tak, to byłam ja. Świat jest mały.”
Kristi od razu przeszła do rzeczy, opowiadając jej o Edwinie, swoich podejrzeniach i wszystkim, co wiedziała. Młoda kobieta zmarszczyła brwi, zirytowana.
„Wiedziałam, że coś jest nie tak. Edwin poprosił mnie o dużą sumę pieniędzy na nagły wypadek. Zaufałam mu i mam się z nim wkrótce spotkać, żeby mu je dać,” wyznała Isabella, odchylając się na krześle i krzyżując ramiona.
Kristi powiedziała, że to ich szansa na demaskację. „Możemy ustawić scenariusz, żeby go przyłapać. Nagramy wszystko. Przebiorę się, żeby mnie nie rozpoznał,” zaplanowała.
Isabella się zgodziła i spędziły kolejną godzinę na opracowywaniu strategii, skupiając się na każdym szczególe i potencjalnej reakcji Edwina.
Kiedy Kristi opuszczała kawiarnię, czuła się zdenerwowana, ale zdeterminowana. Plan był gotowy, a razem zamierzały uratować jej matkę.
W słabo oświetlonej, ekskluzywnej restauracji, gdzie Isabella umówiła się z Edwinem, żeby dać mu pieniądze, młoda kobieta czekała, obracając kieliszek z winem.
Tymczasem Kristi, przebrana za kelnerkę, obserwowała wszystko z drugiego końca sali, kiedy Edwin pewnie wszedł i przywitał się z Isabellą.
„Isabella, kochanie, przepraszam za spóźnienie,” powiedział, siadając.
Kristi podeszła do ich stolika, żeby przyjąć zamówienie, a Isabella odegrała swoją rolę doskonale, proponując, żeby uczcili to czerwonym winem.
„Doskonały wybór,” zgodził się Edwin, nie spuszczając wzroku z Isabelli. Kristi szybko przyniosła wino, serce bijące jej coraz szybciej z każdym krokiem.
„To wszystko, dziękuję,” powiedział Edwin, zerkając na Kristi tylko przelotnie. Nie zauważył, kim była. Jego uwaga szybko wróciła do jego randki.
Podczas gdy popijali wino, Isabella zasugerowała, że zamiast pieniędzy mogłaby podarować mu prezent, coś bardziej namacalnego, jak biżuterię, skoro on był tak hojny, dając jej diamenty.
Zaintrygowany, Edwin wyjął telefon, żeby pokazać jej kilka opcji, od zegarków Cartier i Rolex po markowe ubrania.
Gdy tylko jego telefon znalazł się na stole, Kristi zauważyła swoją szansę. Udawała, że dolewa wina, i przypadkowo rozlała trochę na koszulę Edwina.
„Cholera! Moja koszula!” wykrzyknął, wstając w irytacji.
„To tylko wypadek, Edwin. Nie rób sceny,” uspokoiła go Isabella, dyskretnie kiwając głową w stronę Kristi.
Kristi przeprosiła gorąco, a potem szybko odeszła, twierdząc, że musi przynieść wodę sodową i serwetki.
Podczas zamieszania podmieniła odblokowany telefon Edwina na tymczasowy, a sama pobiegła do łazienki, żeby sprawdzić prawdziwy telefon.
Po kilku minutach poszukiwań Kristi odkryła aktywny profil randkowy Edwina i flirtujące wiadomości podobne do tych, które wysyłał jej matce.
Nie było to niepodważalnym dowodem, na jaki liczyła, ale było to niepokojące. W związku z tym Kristi zaczęła pisać wiadomość, robiąc ostatnią próbę, by schwytać Edwina.
Nagle do łazienki zapukało. „Wiem, że tam jesteś z moim telefonem! Wyjdź natychmiast!” Edwin krzyknął z zewnątrz.
„Dzwonię na policję!” dodał, jego głos był stanowczy i pełen napięcia.
Kristi stanęła, trzymając telefon, serce bijące jak oszalałe. Otworzyła drzwi kabiny, stając twarzą w twarz z Edwinem w napiętej konfrontacji.
