Katherine była zdruzgotana, gdy dowiedziała się, że jej mąż zginął w pożarze, który ogarnął ich dom. Lata później, to zdruzgotanie przerodziło się w szok, kiedy zobaczyła go z młodą kobietą w telewizji.
George i Katherine Wilson byli nierozłączną częścią swoich żyć od czasów studenckich. Para pobrała się tuż po ukończeniu studiów i przez 51 lat cieszyła się szczęśliwym małżeństwem.
George pracował jako lekarz w szpitalu Miami Valley, aż osiągnął wiek emerytalny, po czym większość dni spędzał, ucząc młodych pielęgniarek i lekarzy w swoim domu. Katherine, niegdyś znana ginekolog w tym samym szpitalu, została gospodynią domową i pomagała mężowi w wykładach.
Para niestety nie miała dzieci, ale otoczenie ciekawskimi nastolatkami sprawiało, że nie czuli się smutni z powodu braku dzieci.
Pewnego wieczoru George przygotowywał się do wykładu, gdy poczuł zapach spalenizny. «Kochanie, zostawiłaś gaz włączony?» zapytał Katherine. Często przygotowywała mu herbatę wieczorami przed wykładami, więc pomyślał, że zapach pochodzi z kuchni. Ale tak nie było.
«Nie,» odpowiedziała Katherine z pokoju. «To musi być pani Peterson. Wieczorami ona i jej rodzina zazwyczaj palą drewno w ogrodzie. Możesz zamknąć okna, bo ten zapach mnie dusi.»
George był zaskoczony. Przed przygotowaniami do wykładu zamknął wszystkie okna. Mimo to przeszedł przez dom, by upewnić się, że wszystko jest w porządku, ale kiedy dotarł na drugi koniec domu, zauważył, że jedno z pomieszczeń jest w płomieniach.
«Kochanie!» krzyknął, biegnąc do sypialni. «Musimy opuścić dom natychmiast! Ogień szybko się rozprzestrzenia!»
George i Katherine próbowali uciec z domu, ale dym wypełnił cały pokój, zanim zdążyli. Katherine, która miała astmę, zadusiła się i straciła przytomność, a George, próbując ją uratować, także nie zdołał uciec.
Katherine była nieprzytomna przez prawie dwa miesiące po tym tragicznym zdarzeniu, a kiedy się obudziła, znalazła się w domu opieki. Później dowiedziała się, że jej mąż zginął w pożarze, a ich dom został zniszczony. Kobieta płakała przez godziny, a samotność, będąc teraz sama, dotarła do niej po raz pierwszy.
Na szczęście Stephanie, jedna z uczennic George’a i pielęgniarka w szpitalu, do którego trafiła Katherine, była zawsze przy niej w tym czasie. To ona przeniosła Katherine do domu opieki i codziennie ją odwiedzała.
«Jestem wdzięczna za twoją pomoc, Steph,» powiedziała Katherine pewnego dnia. «Jednak potrzebuję jeszcze jednej przysługi.»
«Oczywiście, pani,» odpowiedziała Stephanie. «Daj znać, jeśli czegoś potrzebujesz.»
«Czy mogę chociaż zobaczyć George’a po raz ostatni? Czy możesz sprawdzić, czy to możliwe?» Oczy Katherine wypełniły się łzami.
«Przepraszam, pani,» Stephanie przeprosiła. «Ciało było w tragicznym stanie, kiedy je otrzymaliśmy, i radziłabym, żeby pani tego nie widziała.»
Katherine nadal nalegała, by zobaczyć George’a, ale nie wytrzymała dłużej niż dwie minuty. Ogień całkowicie zniszczył ciało, przez co niemożliwe było rozpoznanie, że martwy człowiek leżący w kostnicy to jej ukochany mąż George.
Nieszczęsna kobieta zorganizowała pogrzeb w następnym tygodniu, a Stephanie była przy niej przez cały ten czas, wspierając ją. Jednak kiedy wszyscy odeszli po pogrzebie, Katherine poczuła pustkę po raz kolejny.
Z biegiem czasu Katherine starała się odzyskać równowagę po traumie związanej ze śmiercią męża. Pewnego dnia wyszła ze swojego pokoju, by obejrzeć telewizję z innymi mieszkańcami, co było pierwszym razem od sześciu lat, gdy zrobiła to w domu opieki. Gdy przyjrzała się dokładniej ekranowi, jej oczy wypełniły się łzami.
Czy to naprawdę ty, George? Katherine była zarówno zdezorientowana, jak i przytłoczona. Wytarła łzy, założyła okulary i przyjrzała się dokładniej. Ale wtedy coś przyciągnęło jej uwagę.
Czekaj, kto to ta młoda kobieta? I dlaczego właśnie pocałowała George’a? Może się mylę. Może to nie George. Zastanawiała się, przesuwając się bliżej telewizora i zajmując miejsce w pierwszym rzędzie. Ale im dłużej patrzyła, tym bardziej nie mogła uwierzyć w to, co widzi!
To była Stephanie i George, pozujący do programu rozrywkowego w nowym kurorcie w Dayton, Miami, z kilkoma innymi parami.
Katherine szybko pobiegła do jednej z pielęgniarek, Rose, która pracowała w tym samym ośrodku. «Rose, ten mężczyzna wygląda jak ten z telewizji, to nie on?» zapytała, pokazując zdjęcie George’a, bo jej wzrok już nie był jej przyjacielem w podeszłym wieku.
«Tak, pani,» potwierdziła Rose. «Ale poczekaj chwilę, to twój mąż? A kto jest tą kobietą, z którą jest?»
«To Stephanie, Rose,» powiedziała Katherine. «Powiedziała mi, że mój mąż nie żyje. Nie mogę w to uwierzyć. Zastanawiam się, czy cały pożar w naszym domu to nie była tylko zasłona dymna, by się mnie pozbyć. Czy mój mąż zrobił to celowo?» wybuchła płaczem. «Czy zaplanowali to razem?»
«Nie sądzę, pani,» odpowiedziała Rose. «Było mnóstwo innych sposobów, by się pani pozbyć. Po co miałby celowo podpalić dom, w którym mieszkał? Myślę, że powinna pani zadzwonić na policję i poinformować ich o sytuacji.»
Katherine posłuchała rady Rose i zadzwoniła na 911, odkrywając ciemny sekret, który Stephanie skrywała przez tak długi czas.
Okazało się, że George miał romans z kobietą o imieniu Clara, gdy studiował, która była w ciąży ze Stephanie, kiedy się spotkali. Był gotów wziąć odpowiedzialność za dziecko, ale dzięki Clarze sprawy się skomplikowały i musiał ją opuścić.
Lata później Stephanie postanowiła zabrać wszystko z zemsty. Nie tylko podpaliła ich dom, ale także sfałszowała dokumenty, twierdząc, że jest w ciąży z dzieckiem George’a. Policja zbadała sprawę i aresztowała młodą kobietę.
Kiedy George i Katherine spotkali się po sześciu latach na komisariacie, nie mogli przestać płakać. «Przepraszam, kochanie,» powiedział George, obejmując Katherine. «Kiedy otworzyłem oczy, byłem w zupełnie innym miejscu. Stephanie powiedziała mi, że nie żyjesz, zanim jeszcze trafiłaś do szpitala,» wyjaśnił.
«Nie powinienem był ufać jej. Kiedy cię straciłem, umierałem, piłem codziennie, by zapomnieć. Stephanie była zawsze przy mnie w trudnych chwilach, więc myślałem, że może w stanie nietrzeźwym przekroczyłem granice. Ale nic takiego się nie zdarzyło.»
«Co do sprawy Clary, wiesz już wszystko, jak Clara porzuciła mnie dla innego bogatego faceta, a kiedy wróciła, już byliśmy razem. Może gdyby powiedziała swojej córce prawdę, nie skończyłoby się to w ten sposób.»
«A ty,» dodał, zwracając się do Stephanie. «Moja żona ma ogromne serce. Adoptowalibyśmy cię, gdybyś
powiedziała mi, że jesteś córką Clary i nie masz nikogo, kto by się tobą zajął. Nie musiałaś być taka tani! Mam nadzieję, że teraz, kiedy jesteś w więzieniu, żałujesz swojej decyzji.»
Gdy policja zakładała Stephanie kajdanki, stała tam zawstydzona. Próbowała przeprosić George’a po tym, jak dowiedziała się, że jej matka nie powiedziała jej całej prawdy, ale przed tym, jak to zrobiła, George i Katherine odeszli razem, trzymając się za ręce i przytulając się.
Co możemy wyciągnąć z tej historii?
