Kobieta postanawia zaprosić męża na randkę, aby ożywić ich związek. On odmawia, przyznając, że wstydzi się jej, by potem nauczyć się ważnej lekcji od jednego ze swoich dobrych przyjaciół.
Jack i Mary byli małżeństwem od 23 lat i mieli czworo dzieci, które wymagały ciągłej uwagi Mary. Ich życie stało się rutyną, czymś, co już nie ekscytowało pary.
Ich codzienna rutyna różniła się od siebie. Jack wracał do domu z pracy, kładł się na kanapie i oglądał telewizję aż do kolacji. Tymczasem Mary przez cały dzień gotowała obiad, prała ubrania, opiekowała się najmłodszym dzieckiem i pomagała starszym w odrabianiu lekcji.
Kiedy Mary w końcu miała wolny czas późnym wieczorem, oglądała filmy romantyczne i wyobrażała sobie siebie w nich. Marzyła o wyjściu na randkę, ponieważ z mężem nie wychodzili na żadną od dłuższego czasu.
Jednak, kiedy Mary spojrzała na siebie w lustrze, zasmuciła się tym, co zobaczyła. Wcale nie wyglądała jak kobiety z filmów.
Spojrzała na swoje zdjęcie ślubne i nie mogła uwierzyć własnym oczom. Teraz widziała zmęczoną, smutną staruszkę, zamiast wesołej młodej dziewczyny, którą kiedyś była.
Odrzucając te myśli, postanowiła zmienić swoją rzeczywistość. Następnego dnia, gdy Jack wrócił z pracy, usiadła z nim przy stole.
„Jack, pomyślałam… może pójdziemy na randkę? Jest takie fajne miejsce, które otworzyło się w centrum. Może sprawdzimy?” zapytała.
Jack zaśmiał się i był zaskoczony, że Mary sama podjęła tę inicjatywę. „Randka? Po co mamy iść na randkę? Czy dzisiaj jest jakiś specjalny dzień?” zapytał.
Mary pokręciła głową. „No cóż, nie musimy czekać na specjalny dzień, żeby wyjść na randkę… możemy uczynić każdy dzień specjalnym,” uśmiechnęła się serdecznie.
Zamiast poczuć się poruszony gestem Mary, Jack zaczął się denerwować. „Spójrz na siebie!” powiedział. „Wyglądasz okropnie. Nigdzie się z tobą nie wybieram.”
Mary poczuła ból od jego ostrych słów, zwłaszcza że wyglądała tak, ponieważ właśnie skończyła sprzątać ich dom. „Właśnie skończyłam całą robotę domową; dlatego tak wyglądam,” wytłumaczyła.
„Nie bądź śmieszna. Tak wyglądasz codziennie. Kiedyś dbałaś o siebie, robiłaś fryzurę, ubierałaś się ładnie, a teraz wyglądasz jak stara panna. Nie wiem, kiedy zaczęłaś się zaniedbywać,” powiedział Jack.
Oczy Mary wypełniły się łzami. „Nawet jak płaczesz, wyglądasz okropnie. Chcesz prawdy? Wstydzę się ciebie. Nie zabiorę cię nigdzie w takim stanie,” powiedział Jack, po czym wyszedł z domu.
Jack poszedł do domu swojego przyjaciela Samuela i zaprosił go na piwo do baru. Jednak Samuel od razu odmówił. „Przepraszam, stary. Idę na randkę z moją żoną. Chcę ją zabrać do nowego miejsca w centrum.”
Jack poczuł się urażony, że przyjaciel odmówił wyjścia do baru, żeby pójść na randkę z żoną. Następnie zobaczył żonę Samuela schodzącą ze schodów. Wyglądała pięknie w sukience i miała szeroki uśmiech, trzymając kwiaty w ramionach.
„Sam, właśnie znalazłam ten bukiet na stole w naszej sypialni. Czy to ty je tam położyłeś?” zapytała z radością, całując Samuela w policzek.
„Tak, niespodzianka! A tutaj…” powiedział, wyciągając papierową torbę zza drzwi. Żona otworzyła ją, a w środku była piękna wieczorowa sukienka.
„Och, Sam. To piękne! Jesteś najlepszym mężem! Pozwól, że się szybko przebiorę. Założę tę sukienkę na naszą randkę,” powiedziała podekscytowana, biegnąc na górę.
Jack był oszołomiony tym, co właśnie zobaczył. „Sam, twoja żona jest piękna, a wy oboje wyglądacie na zakochanych! Moja żona zawsze wygląda na nieszczęśliwą. Prawie nigdy się nie uśmiecha,” powiedział.
„Kiedy ostatni raz zaprosiłeś Mary na randkę?” zapytał Samuel.
„Nie pamiętam… może dwa lata temu?” odpowiedział Jack.
„Ostatni raz zaprosiłeś ją na randkę dwa lata temu, a teraz narzekasz, że się nie uśmiecha?!” powiedział Samuel, szturchając przyjaciela w ramię.
Kręcąc głową, Samuel postanowił dać Jackowi cenną radę. „Wiesz, stary. Każdy dzień staram się uczynić specjalnym dla mojej żony. Ona jest światłem naszego domu. Zasługuje na całą moją miłość i wdzięczność. Zawsze była piękna, ale każdego dnia wkłada dodatkowy wysiłek, by wyglądać jeszcze piękniej – bo czuje się kochana.”
Jack stał tam cicho, chłonąc słowa Samuela. Zdał sobie sprawę, że ma obowiązek, którego nie spełniał wobec swojej żony.
„Kiedy zabieram moją żonę na randkę, nie robię tego, bo to specjalny dzień. Robię to, bo decyduję się uczynić każdy dzień specjalnym. Spróbuj, stary. Może to zdziała cuda w twoim małżeństwie,” zasugerował Samuel.
Jack skinął głową, zdając sobie sprawę, że to, co Samuel powiedział, było tym, co Mary próbowała mu powiedzieć wcześniej. „Dzięki, Sam. Miłej randki dzisiaj wieczorem. Wracam teraz do domu.”
Kiedy Jack wrócił do domu, miał dla Mary prezent. „Przepraszam za to, że zraniłem cię moimi słowami dzisiaj. Byłem niegrzeczny, a ty nie zasłużyłaś na to,” powiedział, wręczając jej pudełko z prezentem. „Chciałabyś pójść ze mną na randkę jutro? Zarezerwowałem nam stolik w tym fajnym miejscu w centrum…”
Mary spojrzała na Jacka, zaskoczona. Była zachwycona i uśmiechnęła się tym samym radosnym uśmiechem, który kiedyś pokazywała mu codziennie, gdy byli młodsze. Otworzyła pudełko i zobaczyła piękny srebrny naszyjnik.
„To piękne, Jack. Dziękuję. Chciałabym pójść na randkę z tobą jutro,” odpowiedziała.
Następnego dnia Jack zobaczył, jak Mary zmienia się na jego oczach. Wyglądała oszałamiająco, a on przypomniał sobie, że ma najpiękniejszą kobietę u boku. Był szczęśliwy, a ona też.
Od tego czasu zarówno Mary, jak i Jack postanowili pracować nad swoim związkiem. Na nowo rozpalili ogień między sobą, co przyniosło korzyści nie tylko im, ale także ich życiu rodzinnemu.
