Kiedy 53-letnia Barbara zrobiła test ciążowy i zobaczyła dwie kreski, nie mogła uwierzyć własnym oczom! Tak, spodziewała się dziecka! Nagły przyrost masy ciała i huśtawki nastrojów nie były przypadkiem, ale zanim Barbara się zorientowała, było już za późno.
Barbara była zszokowana. – Bicie serca?
– Tak, Barbaro. Nie wiesz, że jesteś w ciąży z bliźniętami?
Barbara zamarła z przerażenia, gdy usłyszała to od doktor Carter.
Bycie matką to jedno z najpiękniejszych doświadczeń, jakie może spotkać kobietę, ale dla Barbary było to szokiem, bo w jej wieku była już matką, a co więcej – babcią dwóch ślicznych dziewczynek.
– Czy możemy przerwać tę ciążę, doktorze? – zapytała zaniepokojona Barbara. – Nie chcę jej kontynuować.
Lekarka spojrzała na nią z rozczarowaniem. – Przykro mi, Barbaro, ale obawiam się, że jest już za późno. Widzę pewne nieprawidłowości w twoich wynikach i myślę, że będziemy musieli cię na jakiś czas przyjąć do szpitala. Mam przeczucie, że poród nastąpi przedwcześnie.
– Proszę, doktorze – błagała Barbara ze łzami w oczach. – Czy naprawdę nie ma innego wyjścia? Nie jestem na to gotowa.
– Przykro mi, Barbaro, ale nie mogę ci pomóc. Tak jak wspomniałam wcześniej, twoje wyniki nie są normalne. A jeśli zdecydujemy się na aborcję, narazisz swoje życie na poważne niebezpieczeństwo.
Barbara była załamana. Bała się, jak zareaguje jej córka, gdy dowie się o ciąży, ale jeszcze bardziej obawiała się, jak poradzi sobie z wychowaniem dzieci w pojedynkę. Wiedziała jednak, że nie będzie w stanie ukrywać ciąży zbyt długo. Tego samego dnia zadzwoniła więc do Melanie i powiedziała jej wszystko.
– O mamo, daj spokój! – wybuchnęła śmiechem Melanie. – Nie powinnaś żartować z takich rzeczy w tym wieku!
– Mówię poważnie, kochanie! – odpowiedziała Barbara z rozczarowaniem. – Sprawdź proszę swoją wiadomość.
Melanie wiedziała, że jej mama spotykała się z mężczyzną o imieniu Jackson, który kiedyś był jej kolegą z klasy. Chodzili do tej samej szkoły średniej i na ten sam uniwersytet, poznali się ponownie przez Facebooka. Jackson zaprosił Barbarę na randkę i spotykali się kilka razy.
Melanie nie wierzyła, że mama mówi poważnie, dopóki nie otworzyła wiadomości i nie zobaczyła wyników USG. Okazało się, że naprawdę jest w ciąży i nie kłamie.
Melanie była zaskoczona. – O mój Boże, mamo! To niewiarygodne! Ale co zamierzasz z tym zrobić?
– Naprawdę nie chciałam tego kontynuować, kochanie – jęknęła Barbara. – Ale nie mam wyboru. Lekarze mówią, że aborcja jest zbyt ryzykowna, więc muszę urodzić.
– Nie martw się, mamo – uspokoiła ją Melanie. – Skoro Bóg postawił cię w tej sytuacji, to również cię przez nią przeprowadzi. Jestem przy tobie.
Barbara rozpłakała się po tych słowach córki. – Ale kochanie, nie chcesz wiedzieć…
Zanim zdążyła dokończyć, Melanie jej przerwała. – Nie muszę nic więcej wiedzieć, mamo. Po prostu się nie stresuj, dobrze?
– A co z Joshem i resztą? Osądzą mnie za to, że jestem w ciąży w tym wieku, a te biedne dzieci będą musiały zmagać się z opinią społeczną. Naprawdę się martwię, kochanie.
– Dlaczego przejmujesz się tym, co myślą inni, mamo? Wiesz jacy są ludzie. Dziś będą mówić, ale jutro zapomną. A co do Josha – jest wyrozumiały. Porozmawiam z nim.
– Dobrze, kochanie. Dziękuję – powiedziała Barbara i zakończyła rozmowę. Ale nadal niepokoiło ją, co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw.
Melanie, jako odpowiedzialna córka, odwiedzała i opiekowała się matką od chwili, gdy dowiedziała się o ciąży. Josh, mąż Melanie, również wspierał teściową i towarzyszył jej w szpitalu w weekendy. Ale cała ta miłość i wsparcie zniknęły w dniu narodzin bliźniąt.
Gdy pielęgniarka przyniosła dzieci, Melanie i Josh natychmiast zauważyli znamiona na ramionach noworodków. Melanie zaniemówiła, a Josh nie mógł uwierzyć własnym oczom!
– To znamię… Jak to możliwe? Nie wierzę, że mi to zrobiłeś, Josh! – zawołała Melanie. – Zdradziłeś mnie z moją matką?!
– Co? Oszalałaś, Melanie? To nieprawda! – tłumaczył się Josh.
– Nie kłam! Spójrz na te znamiona! Nie wierzę! A mama – ona też mi nic nie powiedziała!
Josh nie wiedział, co powiedzieć. Sam zauważył znamiona, ale nie był ojcem dzieci Barbary. – Posłuchaj, Melanie, proszę, uspokój się. To nie tak, jak myślisz…
– Nie chcę cię słuchać, Josh! – warknęła Melanie. – Muszę porozmawiać z mamą! – powiedziała i pobiegła do sali Barbary.
Barbara właśnie się obudziła po porodzie i była zszokowana, widząc córkę zapłakaną i roztrzęsioną. – Kochanie, wszystko w porządku?
– W porządku? Naprawdę, mamo?! – Melanie była wściekła. – Nie wierzę, że ty i Josh… To obrzydliwe, mamo! Spotykaliście się za moimi plecami? Nie kłam, widziałam znamiona na ramionach dzieci! Josh ma identyczne!
– Kochanie, proszę, uspokój się – powiedziała Barbara.
– Jak mam się uspokoić?! – wybuchła Melanie. – Wspierałam cię przez całą ciążę! Bałam się, że Josh mnie nie poprze, a on to zrobił. I byłam zaskoczona, że tak się zachował. Czy zachowywał się tak dlatego, że był ojcem?! Powiedziałaś, że chcesz mi coś powiedzieć o ciąży, gdy zadzwoniłaś wtedy, ale ci przerwałam. ROZWODZĘ SIĘ Z NIM! NIE CHCĘ GO WIDZIEĆ!
Josh, który właśnie wszedł do sali, próbował ją uspokoić, ale Melanie go odepchnęła i powiedziała, że nie chce niczego słuchać.
Barbara nie mogła powstrzymać łez, widząc córkę w takim stanie. Zawołała Melanie do siebie, wzięła ją za rękę. – Josh, ty też podejdź. Musicie coś wiedzieć… – zaczęła starsza kobieta i opowiedziała całą historię.
Okazało się, że ojcem bliźniąt Barbary był ojciec Josha – pan Andrew Wilson. Kilka miesięcy wcześniej spotkali się wszyscy na ranczu Andrew. Barbara i Andrew napili się zbyt dużo… i zrobiło się romantycznie.
Barbara bała się przyznać do prawdy, ale jeszcze bardziej bała się, że jej córka straci rodzinę. Dlatego ukrywała wszystko w milczeniu.
– Ojciec Josha ma to samo znamię, kochanie – dodała Barbara. – Jeśli mi nie wierzysz, zapytaj Josha.
Melanie spojrzała na Josha, który skinął głową. – To prawda, Mel. Mój ojciec i dziadek mają takie samo znamię.
– Chyba powinnam wam powiedzieć wszystko wcześniej. Przepraszam – Barbara rozpłakała się.
Po wysłuchaniu całej historii Melanie zrozumiała, że niesłusznie wyciągnęła pochopne wnioski i przeprosiła zarówno Barbarę, jak i Josha. – Przepraszam za cały ten chaos. Powinnam była dać wam szansę na wyjaśnienia. Ale mamo – dodała, zwracając się do Barbary – myślę, że powinnaś powiedzieć o tym panu Wilsonowi.
– Tak, Barbaro – dodał Josh. – Tata ma prawo wiedzieć, co się stało. Poza tym dzieci to również jego odpowiedzialność. Powinnaś mu powiedzieć.
Barbara nie była pewna, ale zadzwoniła do Andrew i powiedziała mu wszystko. Był zaskoczony wiadomością, ale postanowił wziąć odpowiedzialność za dzieci. Kilka godzin po rozmowie odwiedził Barbarę w szpitalu z bukietem kwiatów i… oświadczył się jej na kolanach w najbardziej romantyczny sposób.
Starsza pani zarumieniła się i powiedziała „tak”. Kilka miesięcy później pobrali się w kościele podczas kameralnej ceremonii rodzinnej. Dziś są szczęśliwą, dużą rodziną.
