Kiedy zbliża się ślub najlepszej przyjaciółki Evie, ona pragnie tylko jednego — być częścią wielkiego dnia Jade. Jednak w miarę jak zbliża się uroczystość, zaczynają krążyć plotki o mężu Evie, Jamesie — w tym ta, że został wykluczony z listy gości. Jakie sekrety kryją się za tymi plotkami? I co ważniejsze — czy są prawdziwe?
Jade i ja byłyśmy przyjaciółkami od lat. Jako dzieci mieszkałyśmy naprzeciwko siebie — więc dorastałyśmy razem. Od pieluch po liceum byłyśmy nierozłączne. A kiedy przyszły studia, nasza przyjaźń przeszła na tryb długodystansowy.
„Będziemy przyjaciółkami aż do starości, siwych włosów i dziergania szalików dla wnuków” — zawsze powtarzała Jade.
I wierzyłam jej, zwłaszcza że naprawdę starała się pielęgnować naszą więź.
Nawet kiedy wyszłam za mąż cztery lata temu — Jade dzieliła rolę druhny honorowej z moją siostrą i brała czynny udział w całym wydarzeniu.
Teraz, do ślubu Jade zostało kilka dni, a ja byłam jej druhną. Ponieważ przez lata byłyśmy tak blisko, zaprosiła całą moją rodzinę, aby wspólnie świętować jej dzień.
„Całą rodzinę?” upewniałam się.
„Całą!” potwierdziła ze śmiechem. „Wszyscy byli częścią mojego życia, odkąd byłyśmy dziećmi, Evie. Zwłaszcza twoja babcia! Pamiętasz te wszystkie tosty z serem, które mi robiła? To było najlepsze jedzenie na pocieszenie, jakie jadłam.”
Im bliżej ślubu, tym bardziej obowiązki przejmowały inne druhny. Moim zadaniem była wielka kolacja dla drużyny weselnej tydzień przed uroczystością.
„Matthew i ja nie chcemy tradycyjnych wieczorów kawalerskich i panieńskich, Evie,” powiedziała Jade. „Chcemy czegoś bardziej eleganckiego.”
Usiadłam z nią i robiłam notatki — Jade była uparta; dokładnie wiedziała, czego chce, a gdybym nie zwróciła uwagi, mogłabym wszystko zepsuć.
„Powiedz mi, jakiego rodzaju wydarzenie chcesz,” zapytałam.
„Po prostu coś eleganckiego. Ale i przytulnego. Kolacja z dużą ilością drinków.”
„A goście?” spytałam, zapisując dalej.
„Tylko drużyna weselna,” odparła Jade. „Bez rodziców, bo Matthew nie potrafi się przy nich wyluzować. Uważa, że jeśli będzie się dobrze bawił, moi rodzice stracą do niego szacunek.”
Brzmiało to absurdalnie. Ale Matthew był naukowcem i miał swoje dziwactwa. Był idealny dla Jade, ale bywał sztywny.
„Nie jest jak James,” zachichotała.
Nie wiedziałam, co mój mąż miał z tym wspólnego. Ale wiedziałam, że Jade miała wobec Jamesa stosunek na przemian miłości i niechęci.
Czasem go uwielbiała i świetnie się dogadywali, innym razem była wobec niego tylko uprzejma.
Kolacja przebiegła bez problemów. Jade wyglądała olśniewająco w białej sukience — biel była motywem przewodnim wydarzeń poprzedzających ślub.
Bawiliśmy się całą noc, wspominając dawne czasy — a lekko podpita Jade wysłała mojego męża do całodobowego sklepu po składniki na s’mores.
„Proszę, James,” powiedziała, trzymając mnie za rękę. „Proszę, załatw przyszłej pannie młodej czekoladę i pianki.”
Mój mąż, który też pił, w końcu się zgodził i zamówił taksówkę.
„Zaraz wrócę,” obiecał.
Kiedy James wrócił, zrobiliśmy s’mores, żeby zaspokoić zachcianki Jade pod rozgwieżdżonym niebem.
Wszystko było idealne.
Aż nagle coś się zmieniło i zaczęłam się zastanawiać, czy Jade w ogóle ceni naszą przyjaźń.
Dwa dni przed ślubem siedziałam w domu z kawą, zastanawiając się, czy do niej zadzwonić. Pamiętałam, że wtedy sama byłam bardzo zdenerwowana. Kocham mojego męża i nie mogłam się doczekać ślubu — ale nienawidziłam być w centrum uwagi.
„Hej, Jade,” powiedziałam, gdy odebrała. „Chciałam ci jeszcze raz pogratulować! Nie mogę się doczekać, aż zobaczę cię przy ołtarzu.”
Jade się roześmiała.
„Dziękuję ci bardzo!” pisnęła i na chwilę zaczęła rozmawiać z kimś w tle.
„Słuchaj, Evie,” zaczęła. „Mam do ciebie jedną prośbę.”
„Cokolwiek!” odparłam. „Podobno w konstytucji druhen jest zapisane, że muszę robić wszystko, o co poprosi panna młoda. Bez pytań.”
„Cieszę się, że tak myślisz,” powiedziała. „Bo to dla mnie naprawdę ważne.”
„Co takiego?” zapytałam, chcąc, by wreszcie to powiedziała.
„Proszę, nie przyprowadzaj Jamesa na wesele. Proszę,” błagała.
Dlaczego mój mąż miałby nie być na weselu? Przecież cała moja rodzina była zaproszona.
„Co? Dlaczego?” wykrzyknęłam, rozlewając kawę.
„Um, Evie,” wymamrotała. „Och, muszę lecieć!”
I się rozłączyła.
Nic z tego nie rozumiałam. Czemu James nie był zaproszony? Zwłaszcza że to właśnie Jade nas ze sobą poznała. Odegrała kluczową rolę w naszym ślubie.
Moje myśli szalały. Nie rozumiałam jej decyzji. Czułam tylko ciężar w piersi i coraz większy niepokój.
Że byłam sama w domu, postanowiłam wziąć kąpiel z pianą i się uspokoić.
Tego samego dnia miałyśmy jeszcze spotkanie przedślubne — wszystkie druhny miały zrobić sobie paznokcie, a Jade wybierała kolory i wzory.
Cieszyłam się na to od tygodnia, bo oznaczało trochę czasu dla siebie i miłe ploteczki z dziewczynami.
Ale po tej rozmowie nie wiedziałam, czy iść.
Czy coś się wydarzyło między Jamesem a Jade?
Mój mąż nigdy by mi tego nie zrobił, zwłaszcza z moją najlepszą przyjaciółką.
Zebrałam się jednak na odwagę i pojechałam do salonu. Druhny już siedziały, popijając mimozy.
Jade nie było.
„Gdzie Jade?” zapytałam Whitney, jej kuzynki, siadając obok.
„Nie mam pojęcia,” odparła, chowając telefon. „A ty jak się trzymasz, Evie?”
Co to miało znaczyć? pomyślałam.
„Dobrze, a czemu pytasz?” spytałam.
„No bo słyszałam, że James został wypisany z listy gości,” powiedziała. „Nie wiedziałam, czy wciąż będziesz druhną, kiedy to usłyszysz.”
„Co?!” wybuchłam. „Dlaczego? Co niby zrobił James?”
Whitney spojrzała na mnie szeroko otwartymi oczami.
„Nie wiedziałaś?”
„Jade zadzwoniła dziś rano i powiedziała, żebym go nie przyprowadzała, ale nie wiem dlaczego. Liczyłam, że tutaj to wyjaśni.”
„Powiem ci, co wiem,” zaczęła.
Podobno Jade oczerniała mojego męża za naszymi plecami, twierdząc, że nie jest dla mnie odpowiedni. I że nie chce, by zepsuł jej idealny dzień.
„Mówiła też, że James dużo pije,” dodała Whitney. „Czy on ma problem? Bo Jade stwierdziła, że boi się, iż zrobi scenę i wszystkich zawstydzi.”
Byłam w szoku. Nie mogłam w to uwierzyć. Nie miało to żadnego sensu. To Jade była podchmielona na kolacji i wysyłała mojego męża po słodycze.
„Jestem!” Jade weszła do salonu.
Od razu ją skonfrontowałam, domagając się prawdy w obliczu krążących plotek.
Jade wszystkiemu zaprzeczyła, twierdząc, że to nieporozumienie, ale szkoda już się dokonała. Mimo jej zapewnień zaufanie między nami zostało złamane.
Wieczorem, siedząc z Jamesem na kanapie przy pizzy, opowiedziałam mu wszystko.
„Nie rozumiem tego, kochanie,” powiedział. „Jade ma problemy.”
Nie mogłam się nie zgodzić.
„Czy coś się wydarzyło?” spytałam, licząc, że James będzie szczery.
„Podczas tej akcji ze s’mores powiedziała tylko, że chciałaby, żeby jej związek z Matthew był bardziej jak nasz. I tyle. Potem chyba się zawstydziła. To wszystko.”
To wszystko przez pijaną uwagę?
Byłam kompletnie zdezorientowana.
Ostatecznie poszłam na ślub Jade sama — decyzja ciążyła mi na sercu, ale James mnie do tego zachęcił.
„Wiem, że jesteś zraniona,” powiedział. „Ale idź. Choćby dla lat przyjaźni. To ważne, Evie.”
Założyłam własną sukienkę, rezygnując z roli druhny. Jade dobrze wiedziała, co zrobiła. Powinna być wdzięczna, że w ogóle przyszłam.
„Poza tym cała twoja rodzina jest zaproszona,” dodał James. „Idź i obgaduj stroje z babcią.”
Ceremonia była piękna i choć nasza przyjaźń chyliła się ku upadkowi, cieszyłam się, że Jade znalazła swojego człowieka. Nawet jeśli chciała, by był trochę bardziej jak mój mąż.
Rozmyślając o całej sytuacji, próbuję zrozumieć dynamikę przyjaźni i ból zdrady ze strony kogoś, kogo uważałam za najbliższą osobę.
Po weselu James odebrał mnie i poszliśmy na lody i gofry.
„Cieszysz się, że poszłaś?” zapytał.
„Cieszę się, że to już koniec,” odpowiedziałam.
Do dziś nie wiem, czy miałam na myśli wesele, czy naszą przyjaźń.
