„Co ty tutaj robisz, Vivienne?” — zapytała Chloe, powoli oceniając wzrokiem mój niedrogi zimowy płaszcz. „Ta gala jest dla zaproszonych dyrektorów i prawdziwych członków rodziny.”
Mocniej ścisnęłam dłoń mojej sześcioletniej córki Sophii. W drugiej ręce trzymała papierowy naszyjnik, który przez całe popołudnie kolorowała dla swojego taty.
„Przyprowadziłam Sophię, żeby zrobić Dominicowi niespodziankę.”
Chloe zaśmiała się chłodno.
„Niespodziankę? Prawdziwa rodzina Dominica jest już na górze. Jego narzeczona, jej syn i krewni, którzy naprawdę pomogą mu w karierze.”
Przez chwilę nie mogłam złapać oddechu.
Chloe podniosła głos tak, aby bogaci goście przechodzący przez marmurowy hol mogli ją usłyszeć.
„Powinnaś odejść, zanim ochrona będzie musiała wyprowadzić cię na zewnątrz.”
Sophia przytuliła twarz do mojego płaszcza.
„Mamusiu, gdzie jest tata?”
Jej pytanie wyrwało mnie z szoku.
Uklękłam, odgarnęłam mokre włosy z jej twarzy i obiecałam, że wszystko będzie dobrze. Potem wstałam i spojrzałam Chloe prosto w oczy.
Myślała, że jestem zwyczajną nauczycielką w publicznej szkole, kobietą, którą mąż po prostu przestał kochać.
Nie znała mojego panieńskiego nazwiska.
Vivienne Sterling.
W świecie finansów, polityki i nieruchomości komercyjnych nazwisko Sterling otwierało drzwi, zanim ktokolwiek zdążył nacisnąć klamkę.
Mój brat Arthur był senatorem Stanów Zjednoczonych. Edward zarządzał jednym z największych prywatnych funduszy powierniczych w kraju. Victor kontrolował Sterling Capital — imperium inwestycyjne, które po cichu miało wpływ na firmy na całym wschodnim wybrzeżu.
Ukryłam swoją przeszłość przed Dominikiem, ponieważ chciałam, aby nasze małżeństwo było oparte na uczuciu, a nie na pieniądzach.
Moi bracia od początku go nie lubili, ale szanowali mój wybór. Kiedy firma Dominica zaczęła upadać, potajemnie poprosiłam Victora, aby skierował do niej kontrakty i finansowanie, dzięki czemu mój mąż mógł wierzyć, że sam uratował swój biznes.
A teraz Dominic był na górze i przedstawiał inną kobietę jako swoją przyszłą żonę.
Wyjęłam telefon i zadzwoniłam na prywatny numer Victora.
Chloe uśmiechnęła się kpiąco.
„Dzwonisz do mamy, żeby się poskarżyć?”
Victor odebrał po pierwszym sygnale.
„Viv? Co się stało?”
Położyłam jedną rękę na ramieniu Sophii.
„Jestem w holu Vanguard Horizon. Sterling Capital nadal kontroluje główny pakiet inwestycyjny, prawda?”
Głos Victora natychmiast się zmienił.
„Tak. Powiedz mi, co się dzieje.”
„Dominic jest na górze z inną kobietą. Jego sekretarka twierdzi, że to ona jest jego prawdziwą rodziną. Zagroziła, że wyrzuci mnie i Sophię na deszcz.”
Zapadła cisza.
Potem Victor odezwał się spokojnym głosem.
„Czego potrzebujesz?”
„Chcę, żeby prawda wyszła na jaw. Każde fałszywe konto, każda ukryta transakcja i każda osoba, która pomogła mu zbudować to kłamstwo.”
„Zabierz Sophię i wyjdź stamtąd.”
„Nie. Idę na górę.”
Victor zamilkł na chwilę.
„Daj mi trzy minuty.”
Rozłączył się.
Chloe skrzyżowała ramiona.
„Cokolwiek próbujesz zrobić, nie zadziała.”
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, otworzyła się prywatna winda.
Dyrektor ochrony budynku wszedł do holu razem z dwoma ochroniarzami. Zignorował Chloe i podszedł prosto do mnie.
„Pani Sterling, proszę przyjąć nasze przeprosiny. Pani brat polecił nam natychmiast eskortować panią do penthouse’u.”
Twarz Chloe nagle pobladła.
„Sterling? Ona nazywa się Vivienne Vance.”
Dyrektor ochrony spojrzał na nią chłodno.
„Jej prawne nazwisko brzmi Vivienne Sterling.”
Wzięłam Sophię na ręce i weszłam do windy bez słowa.
Kiedy drzwi otworzyły się na dziewięćdziesiątym piątym piętrze, zobaczyłam setki inwestorów pod kryształowymi światłami, orkiestrę grającą przy ogromnych oknach i Manhattan rozświetlony za pokrytą deszczem szybą.
Dominic stał w samym centrum tego wszystkiego.
Miał na sobie idealnie skrojony smoking i trzymał kieliszek szampana. Młodsza kobieta w szmaragdowej sukni trzymała go pod ramię. Obok nich siedzieli moi teściowie, kilku członków zarządu oraz chłopiec ubrany w miniaturową wersję garnituru Dominica.
Dominic uniósł kieliszek.
„Za kobietę, która razem ze mną poprowadzi kolejny rozdział Vanguard.”
Wtedy mnie zobaczył.
Jego uśmiech zniknął.
„Vivienne? Jak dostałaś się tutaj?”
Kobieta obok niego zmarszczyła brwi.
„Czy to ta niestabilna była żona, o której nam mówiłeś?”
Matka Dominica natychmiast wstała.
„Vivienne, wyjdź natychmiast. Niszczysz najważniejszy wieczór w jego karierze.”
Podeszłam do stołu, a sala powoli pogrążała się w ciszy.
Sophia nadal trzymała naszyjnik, który zrobiła dla ojca. Delikatnie wzięłam go od niej i położyłam na nietkniętym talerzu przed Dominikiem.
„Sophia chciała uczcić twój awans” — powiedziałam. „Ale wygląda na to, że przy swoim stole masz już inną rodzinę.”
Dominic pochylił się w moją stronę.
„Wracaj do domu. O rozwodzie porozmawiamy prywatnie. Jeśli dziś wieczorem mnie upokorzysz, dopilnuję, żebyś niczego nie dostała.”
Poprawił marynarkę.
„Jestem wiceprezesem wykonawczym tej firmy. Ty jesteś nauczycielką. Nie możesz ze mną walczyć.”
Spojrzałam w stronę wejścia do sali.
„Nie sądzę, żebyś rozumiał, kto cię przez cały czas chronił.”
Podwójne drzwi otworzyły się.
A do środka wszedł mój brat.
