Jednak kiedy jego firma zaczęła rozwijać się na arenie międzynarodowej, Nathan stopniowo się zmienił. Podróże służbowe stawały się coraz częstsze, a w jego życiu pojawiła się Vanessa Hart – młoda, atrakcyjna menedżerka, z którą nawiązał romans.
Kiedy Claire odkryła, że jest w ciąży, Vanessa odebrała nawet telefon Nathana, gdy ten przebywał w hotelowym apartamencie. Mimo wszystko Claire wciąż miała nadzieję, że jej małżeństwo uda się uratować.

W ósmym miesiącu ciąży lekarze zauważyli, że dziecko porusza się znacznie mniej niż wcześniej. Claire błagała Nathana, żeby nie wyjeżdżał do Grecji, ale on zignorował jej obawy i mimo wszystko wyruszył w podróż.
W trzydziestym czwartym tygodniu ciąży Claire przedwcześnie zaczęła rodzić. Nathan nie odbierał jej telefonów, a kiedy w końcu odpisał, kazał jej przestać dramatyzować, ponieważ był zajęty spotkaniem.
Mały Ethan przyszedł na świat przed północą. Ważył zaledwie około dwóch kilogramów, a jego płuca nie były jeszcze w pełni rozwinięte. Natychmiast przewieziono go na oddział intensywnej terapii noworodków.
Przez dwadzieścia trzy dni Claire nie odstępowała jego inkubatora, modląc się, aby jej synek przeżył. Wysyłała Nathanowi zdjęcia i informacje o stanie dziecka, ale on rzadko odpowiadał, a jego wiadomości były krótkie i obojętne.
Kiedy stan Ethana się pogorszył, lekarze ostrzegli Claire, że chłopiec może nie przeżyć. Kobieta nadal błagała męża, żeby wrócił, lecz Nathan pozostał w Grecji z Vanessą.
O godzinie 16:11 Ethan zmarł w ramionach swojej matki.
Claire zadzwoniła do Nathana po raz siedemnasty i przekazała mu tragiczną wiadomość. Jednak zamiast natychmiast wrócić do szpitala, zapytał, czy mogą porozmawiać później, ponieważ właśnie jadł kolację z Vanessą.
Trzy minuty później Vanessa opublikowała romantyczne zdjęcie ich dwojga, wznoszących toast kieliszkami szampana.
Jednak najgorsze miało dopiero nadejść.
Jedna z pracownic szpitala poinformowała Claire, że Vanessa kontaktowała się z placówką, aby uzyskiwać informacje o stanie dziecka, a Nathan wyraził zgodę na ograniczenie przekazywania niektórych informacji.
Później Claire odkryła, że o godzinie 15:52, zaledwie dziewiętnaście minut przed śmiercią Ethana, lekarz zadzwonił bezpośrednio do Nathana. Powiedział mu, że stan chłopca jest krytyczny i że dziecko może umrzeć w każdej chwili.
Nathan doskonale wiedział, jak poważna jest sytuacja. Mimo to postanowił nie wracać.
Co więcej, poprosił lekarzy, aby nie informowali Claire, że otrzymał ten telefon.
Z pomocą swojej siostry Julii i adwokatki Eleanor Price Claire zaczęła gromadzić dowody i przygotowywać dokumenty rozwodowe.
Zanim opuściła willę, zostawiła w pokoju dziecięcym Ethana dokumenty rozwodowe, swoją obrączkę oraz list skierowany do Nathana.
Napisała w nim, że ich syn żył zaledwie dwadzieścia trzy dni, a Nathan miał wiele okazji, by do niego wrócić. Za każdym razem jednak wybierał coś innego.
Późniejsze dochodzenie potwierdziło, że Nathan został poinformowany o krytycznym stanie syna. Vanessa przyznała, że chciała, aby wybrał właśnie ją. Nathan rzeczywiście to zrobił, nawet wtedy, gdy jego dziecko umierało.
Podczas spotkania z prawnikami Nathan w końcu przyznał, że wiedział, iż Ethan może umrzeć tamtego popołudnia. Pokazał Claire kartkę, na której zapisał po rozmowie z lekarzem, że ich syn prawdopodobnie nie przeżyje.
Przyznał, że był tchórzem i nie potrafił zmierzyć się z cierpieniem własnego dziecka.
Claire jednak nie była w stanie mu wybaczyć.
Powiedziała mu, że żadne pieniądze na świecie nie zwrócą Ethanowi utraconych dwudziestu trzech dni, po czym wyszła z pokoju.
Rozwód został sfinalizowany miesiąc później. Vanessa odeszła z firmy, a jej związek z Nathanem dobiegł końca. Sam Nathan również wycofał się z codziennego zarządzania przedsiębiorstwem.
Claire przeprowadziła się do niewielkiego domu niedaleko morza. Zaczęła pracować jako wolontariuszka w organizacji pomagającej rodzinom, których nowo narodzone dzieci przebywały na oddziałach intensywnej terapii.
W dniu, w którym Ethan skończyłby rok, Claire odwiedziła jego grób, przynosząc białe kwiaty i małe zdjęcie synka.
Trzymając w dłoniach szpitalną opaskę z jego imieniem, zrozumiała, że pomimo ogromnego bólu miała niezwykły przywilej bycia jego matką przez dwadzieścia trzy dni.
Ethan nigdy nie nauczył się chodzić, nie zdążył wypowiedzieć słowa „mama” i nie dostał szansy, by dorosnąć.
Ale poznał głos swojej matki, jej dotyk i miłość.
Claire zrozumiała, że najcenniejszą rzeczą, jaką możemy dać drugiemu człowiekowi, nie jest luksusowy dom, drogi prezent ani piękna obietnica.
Najważniejsze jest to, aby wybrać pozostanie przy kimś wtedy, gdy życie staje się trudne i przerażające.
Nathan nigdy nie mógł zwrócić Ethanowi tych dwudziestu trzech dni. Claire wiedziała jednak, że zrobiła wszystko, co mogła zrobić matka – pozostała przy swoim synku aż do jego ostatniego oddechu.
The End.






