„Dzika” żona dała swojemu mężowi surową lekcję, po tym jak ten zostawił ją dla romansu z młodą brunetką.
„Rozwód? John, powiedz mi, że nie mówisz poważnie! A co powiedziałeś? Chcesz sprawiedliwego podziału?” – wybuchła Nicky, niepewnie przesuwając się na krześle, gdy jej mąż ogłosił, że jest „zmęczony” swoim monotonnym życiem i chce żyć jak wolny człowiek.
John uśmiechnął się szyderczo. „Och, Nicky! To nie tak, że tego nie przewidziałaś. No dalej. Obaj wiemy, że już nic między nami nie ma. Nie chcę spędzać reszty życia z tobą, marudząc. Chcę żyć. Jak wolny człowiek. I znajdę kogoś – piękną i cudowną… kto nie jest martwą kozą jak ty! Tak, rozwodzę się z tobą.”
„I myślisz, że tak łatwo cię wypuszczę? Życzysz sobie, John!” – warknęła Nicky. „Chcesz żyć jak wolny człowiek, prawda? Cóż, zgadnij co? Nie podpiszę tych papierów rozwodowych, a ty nie dostaniesz ani grosza, nie mówiąc już o jakiejkolwiek części!”
„Nie możesz tego zrobić, Nicky! Jeśli nie podpiszesz papierów z własnej woli, zmuszę cię do tego w taki sposób, że będziesz musiała!”
Nicky zaśmiała się. „Och, biedny Johnny! Co zrobisz? Przyprowadzisz kochankę do domu? Te młode dziewczyny, z którymi się zabawiasz? Nie będą ci gotować i sprzątać, jak ja to robiłam, John! Opiekowałam się tobą przez 47 cholernych lat! Sama wychowałam nasze dzieci, podczas gdy ty spałeś na kanapie po pracy, piłeś piwo i wychodziłeś z przyjaciółmi. A ty myślisz, że ujdzie ci to na sucho? Nigdy!”
Nie uciekniesz przed karmą.
„No dobrze,” John przerwał, patrząc na swój zegarek. „Nie sądzę, że mam jakąś drogę wyjścia. Za godzinę wyjeżdżam do Meksyku. I chyba będę tam przez sześć miesięcy. Zarezerwowałem wszystko, a właściwie to wykorzystałem prawie wszystkie oszczędności, które mieliśmy na wspólnym koncie.”
„Zobaczymy, czy zgodzisz się na rozwód, czy nadal będziesz walczyć, by wiązać koniec z końcem i błagać mnie o pieniądze. W końcu, co zrobi żona siedząca w domu, jeśli nie będzie miała pieniędzy? Baw się dobrze, kochanie,” powiedział, drwiąc z niej. „Czekam na mój czas w Meksyku!”
„Co? Jak do diabła… To były też moje oszczędności, John! Jak śmiesz tego używać bez rozmowy ze mną?”
„Wiedziałem, że stworzysz awanturę o rozwód, Nicky. I właśnie tak to zaplanowałem!”
Po tych słowach John poszedł do ich sypialni, spakował swoje rzeczy i wyszedł z domu, zostawiając Nicky papiery rozwodowe. „Jeśli nie chcesz żyć z konsekwencjami swojej decyzji, podpisz to jak najszybciej. W przeciwnym razie twoje życie od teraz będzie piekłem!” dodał, wychodząc.
Nicky załamała się, widząc, jak John odchodzi. Pewnie, John nie był najlepszym partnerem, ale dopiero niedawno odkryła, że sypia z kobietami o wiele młodszymi od siebie, które nie chciały niczego poważnego, tylko szybkiej przygody. I tak próbował pozbyć się jej i rozwieść.
Ale Nicky nie chciała rozwodu. Po tym, jak ich syn i córka się wyprowadzili, miała przy sobie tylko Johna. I choć odkryła jego niewierność, milczała, myśląc, że sytuacja się poprawi, ale niestety, tak się nie stało. John w końcu ogłosił, że chce się rozwieść. Ale Nicky postanowiła, że nie pozwoli mu na to. Nie tym razem, John! Tym razem nie ujdzie ci to na sucho!
Trzy miesiące później…
Nicky siedziała w salonie, popijając herbatę malinową, zajadając ciastka czekoladowe i nieustannie sprawdzając zegarek, gdy usłyszała dzwonek do drzwi. Jej szczęka opadła, gdy zobaczyła Johna na progu. „Co ty tu robisz? Nie powinieneś być w Meksyku?”
„Och, Nicky! Przepraszam, przepraszam za to, co zrobiłem!” błagał, klękając. „Proszę, wybacz mi. To był błąd, że cię zostawiłem. Nie powinienem tego zrobić.”
Nicky była oszołomiona. „John, co się stało? Spokojnie. Wejdźmy do środka i porozmawiajmy, dobrze?”
„Och, Nicky! Gdzie mam zacząć? Poznałem tę młodą dziewczynę, Maddison,” zaczął, kiedy usiedli w środku. „Była piękna, i myślałem, że mnie kocha. Spędziliśmy razem dwa miesiące w Meksyku… Ale to była oszustka! Okraść mnie! Wzięła wszystkie moje pieniądze! Mieszkaliśmy razem w jej skromnym mieszkaniu w Meksyku. Kazała mi robić wszystko dla niej, w tym gotować i sprzątać. Miała dwoje dzieci, a ja nawet je pilnowałem, bo czułem, że mnie kocha. Ale każdej nocy…” przełknął ślinę.
„Nigdy nie spaliśmy razem, bo za każdym razem jej dzieci wchodziły do pokoju, a ona wymyślała wymówkę i wychodziła z nimi. Powiedziała, że mnie poślubi, ale to było wszystko fałszywe… ona – ona tylko chciała pieniędzy!”
„Och, Boże!” Nicky jęknęła. „To straszne… straszne… Wiesz co…” zaczęła mówić, kiedy znów zadzwonił dzwonek do drzwi.
„Chwileczkę, John. Zaraz zobaczę, kto to,” powiedziała, wstając, by otworzyć drzwi.
„Kto tam, Nicky?… Co – Co ty tu robisz?” John zamarł, widząc Maddison na ich progu. „Nicky! To ona! To ona mnie okradła!”
Dwie kobiety spojrzały na siebie i wybuchły śmiechem.
„Dobrze, John! Wiem wszystko. Poznaj Mandy – a jak ty ją nazywałeś – Maddison. To córka mojej przyjaciółki. Samotna matka dwójki dzieci, która pomogła mi zebrać dowody przeciwko mojemu niewiernemu mężowi! Ostrzegałam cię, John, że tego pożałujesz! Odnalazłam twój hotel na Facebooku i poprosiłam Maddison o pomoc. To była pułapka, kochanie, i cieszę się, że dałeś się w nią złapać!”
„Co?” John wybuchł. „Zrobiłaś to wszystko celowo?! Pożałujesz tego, Nicky! Pożałujesz!”
„Nie, John,” krzyknęła Nicky. „To ty będziesz tym, który poniesie straty. Weź swoje bagaże i natychmiast wyjdź z mojego domu! I tak, rozwodzę się z tobą, ty draniu! I zadbam, żebyś nie dostał ani grosza! Więc wstań i wyjdź! WYJDŹ Z MOJEGO DOMU TERAZ!”
John wziął swoje bagaże i opuścił dom, mamrocząc coś, na co Nicky nie zwracała uwagi. Podziękowała Mandy za pomoc, a dwie kobiety napiły się pysznej herbaty malinowej w chłodny poranek, śmiejąc się z tego, jak świetnie wyszedł ich plan.
Kilka miesięcy później John i Nicky rozwiedli się, a gdy ich dzieci dowiedziały się o tym, co się wydarzyło, stanęły po stronie matki i wyśmiewały ojca za to, że zszedł tak nisko.
Co możemy wyciągnąć z tej historii?
