Keloidy płatka i ucha ogólnie są bardzo częste i występują we wszystkich grupach etnicznych. Mogą mieć różną wielkość – od niewielkich i dyskretnych, po duże, deformujące, bolesne i przyciągające uwagę. Wszystkie łączy jednak ich widoczna lokalizacja i niepożądana obecność.
Chociaż niektóre keloidy ucha i płatka mają dużą skłonność do nawrotów i są trudne do trwałego usunięcia, większość można skutecznie leczyć za pomocą połączenia chirurgii plastycznej, zastrzyków ze sterydami oraz monitorowania pooperacyjnego w celu wczesnego wykrycia ewentualnej odbudowy guza.
Zabieg chirurgiczny zazwyczaj polega na całkowitym usunięciu keloidu i rekonstrukcji ubytku, tak aby uzyskać możliwie jak najbardziej naturalny wygląd ucha lub płatka. Równocześnie wstrzykuję skuteczną dawkę leku steroidowego, który zmniejsza ryzyko odrostu.
Następnie ważne jest uważne obserwowanie wszelkich oznak nawrotu, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych osiemnastu miesięcy po leczeniu. Jeśli zostaną wykryte wcześnie, strategiczna ilość leku steroidowego wstrzyknięta w to miejsce zwykle skutecznie kontroluje i odwraca ponowny rozwój keloidu.
Niestety wielu pacjentów nie traktuje poważnie tej części monitorowania pooperacyjnego, co naraża ich na ryzyko odrostu keloidu do rozmiaru równego lub nawet większego niż pierwotny.
Poniższy przypadek pacjentki ilustruje niektóre z tych problemów. Pacjentka ma 24 lata i od wielu lat miała keloid w uchu lewym. Po raz pierwszy była leczona trzy lata temu zastrzykiem steroidowym przez swojego lekarza, ale nie przeprowadzono żadnego monitorowania po zabiegu. W rezultacie keloid odrósł, stając się znacznie większym niż przed leczeniem. Inny lekarz próbował leczenia laserowego, które – zgodnie z przewidywaniami – nie przyniosło efektów.
